Martinus Kockx kocht een spie grond voor fl 68,00 aan de net aangelegde weg tussen Breda en Etten, en bouwde er een herberg op. Hij had het goed gezien, want het werd een druk bezochte uitspanning.
De uitbouw aan de rechterkant van het pand was destijds paardenstal, zodat ook de paarden zich even tegoed konden doen.

In 1850 trouwde Marianne Kockx met Jan Roels en tot 1950 is dit pand onder
de goede zorg van de familie's Roels gebleven. Hotel Roels kreeg steeds meer handelsreizigers over de vloer en aan de spreuk boven de ingang "Non plus Ultra", hetgeen betekent "Tot hier en niet verder" werd dan ook goed gehoor gegeven.

In 1956 werden de paardenstallen omgebouwd tot eetgelegenheid onder de toenmalige eigenaar Adr. Martens. Hij gaf het pand de naam "Het Witte Paard", ontleend aan de ijzeren platen met geschilderde witte paarden die van de staldeuren kwamen en waarvan er nu nog één aan de linkergevel is bevestigd.

In september 1983 kwam de familie Fikke dit pand bezetten en op 4 oktober 1983 werd "Het Witte Paard" officieel onder deze nieuwe eigenaars geopend.
Sindsdien is "Het Witte Paard" geen dag meer dicht geweest, en is het heden ten dage een begrip in de verre omtrek. Het heeft vele inspanningen gekost en nogal wat veranderingen ondergaan. Het begon met caféramen waardoor je van buiten naar binnen kon kijken, tot een honderdtal ramen in het huidige hotel.

In de zomer kan men op een terras van ruim 200 stoelen genieten van de zon, een drankje en een lekker stukje kookkunst.
De bar biedt een huiskamer voor jong en oud, zakenlieden, passanten, darters, kaarters, muzikanten, verenigingen en natuurlijk onze stamgasten.
En de muren van dit stukje Witte Paard zijn doordrongen van heerlijke etensgeuren en het geroezemoes van weltevreden gasten, en dat hopen we nog lang zo te houden.